FabLab.nl

Vandaag heb ik meerdere tutorials gevolgd, en mijn hoofd begint een beetje vol te raken. ’s Ochtends hebben we circuit boards gemaakt met de Roland Modela MDX-20 milling machine. Ze worden ontworpen met freeware software Eagle, en daarna in de fab software cam.py klaargemaakt voor de miller.

Cam.py is een tool gemaakt door MIT die een soort gezamelijke interface biedt voor alle fablab machines. Het is geschreven in Python. ’s Middags hebben we met de laser cutter gewerkt. Een erg leuke tool, die 2D objecten uit karton of plastic kan snijden. Het is een snelle en nauwkeurige tool, waarmee je ook 2D objecten kan maken, die je kan snap-fitten om er 3D objecten mee te maken. Na mijn eerste proefje, een sleutelhanger, wou ik dat 3D snap-fitten eens uitproberen. Ik heb geprobeerd een kubus te maken van zes dezelfde kanten. Dat was best lastig, en het leerde me dat het een opgave is om met extra dimensies te werken. Ik heb nu een bijna perfect kartonnen model, en probeer er morgen nog een van plastic te maken.

Evan Malone, van Cornell University, heeft een 3D printer gemaakt, als soort fablab project. Het is niet op een fablab gemaakt, maar je kunt hem wel fabriceren in een FabLab. Je hebt wat extra onderdelen nodig, zoals een microprocessor, maar voor minder dan 1000 dollar aan onderdelen, kan je zelf een 3D printer bouwen. Het apparaat werkt met een holle naald, die het materiaal verspreidt. Elk materiaal dat door de holle naald kan, kan ermee geprint worden. Evan denkt zelf aan circuit boards, maar ook batterijen. Ook kan je met rubber een mal maken om onderdelen te maken. Maar verder hoopt hij ook nog te kunnen experimenteren met chocola, of een suikeroplossing, om er een taart mee te versieren. Zo’n soort 3D printer biedt natuurlijk geweldige voordelen binnen het FabLab concept. De prijs van commerciele soortgenoten ligt rond de 20.000 dollar. Ongetwijfeld heeft Evan’s versie beperkingen in vergelijking daarmee, maar het voor het prijsverschil kan je een hoop accepteren.

Ik kreeg vandaag een folder en prijsopgaaf opgestuurd van de Vidar TRUprinter 4000. Alleen heet hij om de een of andere reden nu ZPrinter310Plus, en komt van het bedrijf Zcorp. Ik denk dat het een oorspronkelijk Japans bedrijf is. Het apparaat kost in ieder geval 19360 euro. En een starterkit van het poeder nog 1675 euro. Wel prijzig, maar dan heb je ook wat.

De FESPA is een digitaal printen beurs. Het gaat dus voornamelijk over inkt, papier en printprocessen. Op alle mogelijke oppervlakten wordt geprint, en liefst zo groot mogelijk. Van parasols tot snowboards, van jurken tot bekers, handdoeken tot brillendoekjes. En natuurlijk een enorme hoeveelheid stickers en posters.

Het bedrijf Roland, leverancier van 2 van de 4 Fablab machines, zit ook op die markt. Zij waren dus aanwezig met een stand, waar inderdaad de Fablab machines ook te bewonderen waren. De Roland Modela MDX-20 milling machine spreekt het meest tot mijn verbeelding. Hier kan je 2D en 3D objecten mee scannen en uitfrezen. Het was geen enorm apparaat, past keurig op je desktop. Helaas werd de machine niet live gedemonstreerd, omdat het niet helemaal paste in het karakter van deze beurs. Verder was er de CAMM-1 Servo GX-24 Desktop Vinyl Cutter te zien. Een machine bedoelt om stickerbelettering heel nauwkeurig te snijden.

In het Fablab wordt het, voor zover ik heb begrepen, vooral gebruikt voor het snijden van dun plak-koper, waarmee je circuitboard (printplaatjes) of bijvoorbeeld antennes kan maken. De verkoper had nog nooit van deze toepassing gehoord, maar nodigde me uit om eens te komen kijken op het Europese hoofdkantoor, waar ik ook de 3-D miller in werking zou kunnen zien.

Een onverwachte bonus op de beurs was de Vidar TruPrinter4000. Een echte 3-D printer, bedoeld voor het maken van prototypes, presentatiemodellen in bijvoorbeeld architectuur en industrie. Het werkt door laag voor laag met een soort poeder te printen dat op de harde stukken met een binder uit een printkop tot een hard materiaal word. Daar waar straks holle ruimte zit, wordt er geen bindmiddel gebruikt. Nadat het object uit de machine is gehaald, zakt het poeder eruit en daar is het 3D object. Een mooi voorbeeld van additief werken, creeeren door iets toe te voegen, ipv door iets eraf te halen, zoals bij de Roland Modela. Hierdoor heb je geen of minder afval. Nadelen van de machine zijn voorlopig ongetwijfeld de prijs, hoewel ik daar nog geen duidelijkheid over gekregen heb, en verder heb je poedercartridges nodig, waarvan ik me kan voorstellen dat ze duur zijn en waarmee je waarschijnlijk aan 1 leverancier vast zit.